Ivan Willockx sprak met…
Erik Limbourg
Eeckhoutveldweg 10
1785 Brussegem
02/460 29 53
erik.limbourg@skynet.be
Een duif die in orde is, speel je nooit of jamais kapot!
Vliegen moeten ze doen!
1e Crackduif Zware Fond 2007 "De Duiven-Krant"
1e Beste Hok Oude 2007 "De Duiven-Krant"
1e Beste Hok Jaarse 2007 "De Duiven-Krant"
1e Beste Allround Hok 2007 "De Duiven-Krant"
Dat we dit seizoen naar Brussegem moesten crossen, zat er een beetje aan te komen. Erik Limbourg is, weer maar eens, aan een boerenjaar bezig! Op Brive had hij 8 duiven in de top-100 in de zonale uitslag. Op Cahors wint hij de 6de nationaal en op Orange was het bingo! Hetzelfde weekend wint hij nog eens de 3de internationaal uit Bordeaux. Pak er even de kaart van Frankrijk bij en Orange en Bordeaux liggen in de andere uithoek van Frankrijk. Dus van voordeel qua ligging, wind of alle andere excuses die wij, melkers, durven inroepen wanneer het slecht gaat, is geen sprake. Limbourg heeft gewoon steengoede duiven! Punt andere lijn. Erik, 48 jaar onderhand, is bankbediende van beroep. Maar sinds hij in 2002 slachtoffer was van een brutale overval, kan je stellen dat hij fulltime duivenmelker is. Om 6u ’s morgens zie je hem al op zijn hokken in Brussegem, om rond 20u terug naar huis te rijden. Bezetenheid, gedrevenheid, ambitie,… zijn eigenschappen die je gerust op Limbourgs rug mag plakken. En om alles in goeie banen te leiden, krijgt hij hulp van zijn pa Gilbert en zijn goede vriend Geert De Clercq. “Hij is de man van het papierwerk, ik de man van het hok…”, aldus Erik Limbourg. Tja, ieder zijn job zeker… We voelden de ‘wonderboy uit Brussegem’ aan de tand…
Eric & Geert
Proficiat Erik, met de overwinning! Was ze verwacht?
Verwacht niet direct, ik had er wel op gehoopt. Geert had ze wel verwacht. Woensdag zei hij nog dat we er kort bij gingen zijn. Ik durf dat niet uitspreken. Maar ik lag er wel op gebrand. De man die de telefonische aanmeldingen opneemt in Gooik, zei me vorige week,”Tja, ge speelt wel goed, maar ne 1ste nationaal kunt ge toch niet pakken, hé…”. Dan begint dat te bruisen in mijn binnenste, hé… Dan doe ik er alles aan om… Maar eerlijk, is eerlijk, geluk is er ook mee gemoeid, hoor!
Als je de resultaten van de vorige vluchten bekijkt, was de forme duidelijk aan het komen, nietwaar?
Ja, de forme was er. Eigenlijk waren ze dit weekend, voor het eerst top. Daarvoor waren de prestaties goed, maar ik vind dat de echte forme er nu pas is. Bovendien had ik ze serieus geprepareerd. Ik had ze zo ingekorfd dat ze als het ware mijn mand aan het afbreken waren. Bijna ging mijn korf vanzelf vliegen. Zo hevig had ik ze gemaakt. Ik moest de mand zelfs aftapen, zodat ze niet meer naar buiten konden kijken, om ze een beetje rustig te houden. Dan kom ik toe in het lokaal en krijg je van die rare blikken. Amai, Limbourg zal ze nogal wat pillen gegeven hebben… Die mannen breken het kot af! Dan krijg ik het al, hé… Ik moet mij dikwijls inhouden, hoor. Maar eens je die duiven in de grote mand zet, bij de andere duiven, dan worden ze ineens rustig.
Jonge duivenhokken, bemerk hier ook de open ramen die zorgen voor massa’s zuurstof!
Als je ze geen pillen hebt gegeven, hoe heb je ze dan wel ‘geprepareerd’?
Wel, mijn vluchten zijn de ééndaagse fond, dat is mijn dada. Daar moet je met weduwnaars op spelen. Duivinnen komen op vluchten boven Limoges net dat tikkeltje tekort. Ik spreek niet van overnachtvluchten of halve fondvluchten, hé. Bekijk de uitslagen maar eens van de dubbelingen bij de duivinnen op die ééndaagse fond, die snelheden liggen altijd een pak lager.
Dus trek ik ten strijde met mijn weduwnaars. Ik had ze super gemotiveerd. Na Brive had ik de halve gasten al van het kot afgezwierd. Pas op, ik heb die niet doodgedaan, ik heb ze in de volière gegooid. Met als gevolg dat er een paar bakken vrijgekomen waren. Met die bakken ben ik beginnen spelen. Dan gaf ik die duiver 2 bakken, dan een andere,… Dat gaat niet zomaar van vandaag op morgen, hé. Daar gaan gauw een 4-tal weken overheen, vooraleer er 2 duivers dezelfde bak hebben. Dan komt er ambiance op het hok.
Terwijl die duivers op een vlucht mee waren, liet ik die afgeserveerde mannen op het hok, zodat die hun bak bleven kennen. Zo waren er bakken bij die door 3 duivers bezet waren! Op Orange en Bordeaux heb ik al de registers open getrokken. Ik zette al de bakken open. Gooide de afgeserveerde duiven erbij en dan nog eens ieder hun duivin… Je kan al raden wat er gebeurde. Dat was serieuze kermis hoor! Het dak vloog er bijna af! Zo heb ik ze dus ‘geprepareerd’. Maar daar kruipt dus veel tijd en energie in. En als melker moet je altijd waakzaam zijn en de gedragingen van je duiven goed in het oog houden. De meesten denken dat ze er komen met 10 minuutjes per dag. En voor de rest zijn het allemaal supermiddeltjes dat die toppers gebruiken, zeggen ze dan, tja…
Maar dat super motiveren heeft ook zijn keerzijde van de medaille…
Inderdaad, ik had ze zo hevig gezet, dat mijn 2-jaarse niet op het appel verschenen… Overgemotiveerd, zeker met die wind in het gat, dan hebt ge het zitten… Ik had mijn 2-jaarse duiven nochtans verwacht in de top van de uitslag, maar het waren vooral duiven van 2003 en 2004 die het waarmaakten. Zij hebben net dat tikkeltje meer ervaring, dat je dan nodig hebt. Dat super motiveren is een risico. Maar ik speel graag de kop en dan moet je dat risico durven nemen. Je geraakt er soms wel goede duiven mee kwijt…
Voor de ééndaagse fond trek je dus ten strijde met weduwnaars. Leg ons je systeem eens uit dan…
Mijn weduwnaars doen geen winterkweek. Half februari koppel ik ze aan hun duivin en mogen ze 14 dagen broeden. Daarna gaan ze uit elkaar. Dan houd ik het weer een beetje in de gaten. Wanneer men een week deftig weer voorspelt, dan koppel ik ze opnieuw. In die week ga ik ze opleren, ze gaan dan nog eens in de korf voor 2 opleervluchten met de maatschappij en daarna worden ze terug gescheiden en zo zitten ze op weduwschap. In het begin van het seizoen toon ik geen duivin. De eerste keer dat ik een duivin toonde was voor de inkorving op Vierzon. Ik doe dit om in het hoogseizoen te kunnen pieken.
Vanaf Vierzon geef ik dan altijd hun duivin. Soms kort, soms wat langer, maar altijd variëren, kwestie van de sleur er niet in te laten sluipen. Dat spelen met die bakken heb ik hierboven uitgelegd. Soms zijn er meer bakken vrij op het hok dan dat er duivinnen op het hok komen. Dan moet je die mannen eens zien loeren naar die bakken. Die kijken niet meer naar hun duivin. Dat toont toch aan dat territorium belangrijker is dan de duivin. Pas op, er zijn duiven die hun partner boven het territorium verkiezen. Maar dat moet je als melker ook weer gezien hebben en uitspelen.
Mogen ze bij thuiskomst lang bij elkaar blijven?
Wel, daar verschilt mijn aanpak ten opzichte van andere jaren. Ik heb 5 weduwnaarshokken en normaal speel ik die altijd per hok. Maar Geert is, zoals gezegd, de man van de papieren. Hij houdt alles bij voor de kampioenschappen. Dan zegt hij, je moet die of die spelen, dan maken we kans voor dat kampioenschap of voor die asduif. Met als gevolg dat ik niet meer per hok speel. Dan gaat die duif mee, dan die. Wat het er niet makkelijker op maakt.
Vroeger mochten ze meestal met hun partner overnachten, maar dat kan nu niet meer. Dan stoor ik de andere duivers die op het hok zitten en niet meegaan te veel. Ik zorg ervoor dat de achterblijvers ook hun duivin te zien krijgen, anders raken die gedemotiveerd. Meestal blijven ze nu zo’n 2 uurtjes samen. Zo heb ik de duivers voor Barcelona op zondag geen duivin getoond voor inkorving. Die hadden hun duivin de dag ervoor gezien.
Samen met de duivers van Bordeaux en Orange die thuiskwamen van de vlucht. Na Pau zat er bijvoorbeeld geen duivin te wachten, omdat het niet uitkwam. Die kregen hun duivin dan een paar dagen erna. Het is het eerste jaar dat ik dat doe, benieuwd hoe dat gaat aflopen. Eerlijk gezegd hou ik er niet van, al dat gestoor op het hok. Het kan best zijn dat we hiervoor binnen enkele weken de rekening gepresenteerd krijgen.
Erik voor de volière met afgeserveerde mannen, ik zal er maar een oogje voor dichtknijpen zeker? Ze zijn enorm belangrijk in mijn motivatiesysteem.
Je bent veeleisend voor jezelf, maar ook voor je duiven, hé.
Dat is zo, mijn duiven moeten vliegen én presteren. Kijk ze volgden tot nu toe het volgende programma: Vierzon, Brive, Cahors en Orange. Gene kattepis, dat wil zeggen om de 14 dagen een fondvlucht. Ze moeten hun ritme houden. Kijk naar het voetbal, hé. Wie speelt er de finale van de Europabeker? Ploegen uit Spanje, Engeland,… waar ze minstens 2 matchen per week hebben, 60 à 70 matchen per jaar. Die mannen hebben ritme, niemand kan die volgen!
Je ziet het resultaat, hé… Een duif die in orde zit, speel je nooit of jamais kapot! Vele jaren geleden was het Bourges voor de jonge duiven, ik zei tegen mijn pa, onze 20 beste ga ik de week ervoor laten rusten, de 20 slechtste speelde ik de week voordien op Dourdan. Bourges kwam en de eerste 20 waren diegene die Dourdan gevlogen hadden, er was geen duif tussen te krijgen die gerust had. Sindsdien moeten ze hier vliegen! Geen luierikken op het hok! Het weekend dat de weduwnaars niet gespeeld worden, krijgen ze wel hun duivin te zien.
Dat is héél belangrijk. Een weduwnaar moet regelmatig zijn duivin zien. Ik ken liefhebbers die elke dag hun duivin tonen aan de weduwnaars, al is het maar eens passeren in de gang voor de duivers. Want weduwnaars die hun duivin niet zien, gaan minder eten, en minder eten is minder trainen, en… dat is een vicieuze cirkel waar je niet meer uitgeraakt.
Het is een kwestie van alles te zien, je duiven kwamen schitterend naar huis van Brive, maar toch zag je dat er iets scheelde…
Dat klopt! Die kwamen moe en afgevlogen thuis. Er zat geen dash in. Hier stonden toen een 30-tal letters. Waaronder verschillende duivenmelkers. Toen ik vertelde dat er iets scheelde, lachten ze me allemaal uit. Op één man na, niet toevallig een goede duivenmelker, Louis Vanden Eynde. Dat was de enige die me gelijk gaf. Ik maandagmorgen onmiddellijk naar de dierenarts. Trichomonase in de hoogste graad!
De week ervoor nog gekuurd, ongelooflijk eigenlijk. Dat is één van de grootste dreigingen tegenwoordig. Dat wordt nog zwaar onderschat. Daarom dat ik vanaf nu voor de inkorving een Spartrix geef en bij thuiskomst een 1/4de Flagyl. Zo ben ik zeker. De dierenarts had me ook een combinatiekuur van Linco-Spectin en Soludox voorgeschreven. Maar ik zag dat het niet aansloeg. Als je duif ziek is, en je geeft medicatie, dan moet je de dag erna al verbetering zien. Anders kuur je met verkeerde medicatie. Dan begin ik al lichtjes zenuwachtig te worden.
Want als je om de 2 weken fond speelt, en de lossing wordt dan nog eens met een dag uitgesteld, dan heb je niet veel speelruimte om een scheve situatie recht te trekken. Op den duur weet je ook wel op welk medicament je duiven het best gaan reageren als er iets mis is. Als ik zie dat een duif met vuile poten thuiskomt omdat ze onderweg is gaan drinken, dan behandel ik die tegen coccidiose met Baycox. In combinatie met een vitaminen B-complex. Omdat Baycox de forme wegpakt. Qua voedingssupplementen komen hier Zell Oxygen, biergist en Optimix regelmatig op het menu. Bij thuiskomst vooral Belgasol met honing voor een optimale recuperatie.
De 5 weduwnaarshokken bovenaan, met de groene gaas in de open ramen. Onderaan de kwekers en wat late jongen
Hoe zit het met het voederen, Erik?
Qua voeding geef ik Vanrobaeys- en Beyersmengelingen. Ze moeten tot de laatste dag goed blijven eten, zeer belangrijk. Je moet ze aan het eten houden. Hoe ik dat doe? Veel trainen, ’s morgens en ’s avonds ruim een uur. Verder staan de ramen hier bij zacht weer ook ’s nachts open. Er staan dan muggenramen in, van die groene gaas waar geen tocht doorkomt. Zorg ervoor dat het fris blijft op de hokken, niet te zwoel, anders eten ze niet meer… Toen het vorige week zo’n kwakkelweer was met fikse buien, stonden de ramen hier open, met gaas, en de verwarmingsplaten stonden volle bak. Kwestie van het droog te houden op het hok. Toen zaten die duiven niet in hun bakken. Ze zaten allemaal op de grond, op die platen! Sedert 3 jaar heb ik mijn hokken ook anderhalve meter dieper gemaakt. Ik heb veel glas op mijn hokken, door die diepere hokken creëer ik meer volume, meer ventilatie en meer zuurstof.
Erik Limbourg, het ‘Ace Pigeon Loft’ (asduivenhok) lees je vaak…
Daar ben ik altijd naar op zoek, ja. Als ik versterking ga halen, dan zijn dat altijd asduiven. Ik zal nooit een duif kopen die alleen maar een nationale overwinning heeft behaald. Op het kweekhok zitten hier uitsluitend super asduiven. Dat is de basis, hé. Vorig seizoen kocht ik de nationale asduif grote fond van Depasse-Lardenoye, de 1ste Olympiadeduif zware fond voor Nederland in Oostende, de 1ste Olympiadeduif snelheid voor Frankrijk in Oostende,…
Snelheid?
Inderdaad, ik hou ervan af en toe snelheid in mijn stam te brengen. Ik breng die nieuwe topduiven tegen topkwekers van mijn eigen stam, en zo probeer ik nieuwe toppers te kweken… Soms lukt dat, maar niet altijd… Voor het samenstellen van kweekkoppels heb ik blijkbaar een aangeboren talent. Als jonge snaak mocht ik dat vroeger bij mijn vader ook al doen. Ik probeer de gebreken bij de ene te compenseren met een kwaliteit bij de andere partner. Zo moet je erin kunnen slagen gebreken uit je stam te kweken. Ik durf zeggen dat ik al veel topduiven gekweekt heb.
Als je zoekt naar de top asduiven, kan ik me voorstellen dat er nog kapers op de kust zitten…
Dat is zo, maar wij zijn daar fanatiek mee bezig. Vooral Geert, die speurt internet af en uitslagen uitpluizen dat het een lieve lust is. Zo weten we vrij snel waar we moeten aankloppen voor versterking. Maar ik heb mooi praten, nu ik een nationale vlucht win, maar een paar weken geleden speel ik Le Mans, met 3 duiven, waaronder 2 superduivinnen. Geen enkele prijs, nul komma nul. Waar zit Limbourg dan… Dat is duivensport, hé!
De winnaar voorgesteld:
Blue Surprise, 2063049-04, won dit jaar ook nog 48ste zonaal Brive tegen 4670 duiven. Daarom wordt hij nog 1 keer gespeeld. Zo hoopt men in Brussegem opnieuw een asduif in de wacht te slepen… Zijn volle broer wint de 6de nat. Cahors van enkele weken geleden. Een derde broer die tot nu toe ongelooflijk presteerde bleef achter van Orange. Als je zijn afstamming bekijkt, dan weet je, goed bloed liegt niet… Zijn vader is een broer van 1ste nat. Perpignan ’02, uit de Swing-lijn van Vanden Eynde. Zijn grootmoeder won de 1ste nat. La Souterraine ’97 bij Marcel Aelbrecht. Langs moederskant was de grootmoeder 1ste prov.asduif fond in ’97.
Limbourg in het kort:
4 x 1ste asduif KBDB fond: ’91,’94,’05 en ’06.
7 x 1ste nationaal: La Souterraine (2x), Narbonne (2x), Marseille, Perpignan en Orange
2 x 1ste nationaal in de zone: Montauban en Narbonne
9 x 2de nationaal
Sinds 2005: 8 provinciale overwinningen
