Pitts-globePitts-loginPitts-premiumPitts-registerPitts-search

Dr. Dirk Moens (+Premium-Duivenkrant)

Geplaatst op 06/12/2017, Auteur: pitts/PB


Vele liefhebbers hebben in deze periode de kweekkriebels al stevig te pakken. De kweekhokken netjes opgeruimd en ontsmet, de strenge selectie gemaakt en klaar om hopelijk weer enkele kampioentjes op de wereld te brengen. Iedereen gaat er weer met volle hoop en goesting tegenaan. “Als we ze zo kunnen houden”, klinkt het overal, “ zullen ze goeie papieren moeten hebben om ons te kloppen”. En gelukkig maar, zo blijft elk jaar de hoop en de spanning erin. Het weer is niet echt super: grijs, vochtig, donker,… Er zouden wel eens kunnen een beetje meer onbevruchte eitjes dan andere jaren gevonden worden. Echter een groot voordeel: het is relatief zacht weer, zonder echte winterse taferelen.

 

Vandaag weer enkele actuele onderwerpen…

Wat zijn de mogelijke oorzaken van een slechte kweekstart?

Elk jaar hoor je wel een aantal liefhebbers klagen over een slechte vroege kweek. Voorbeelden genoeg: 14 dagen gekoppeld en amper enkele eitjes, verscheidene duivinnen die niet leggen, slechte bevruchtingsresultaten, …Het kan een algemeen beeld zijn bij meerdere liefhebbers, maar meestal moet je het toch bij jezelf zoeken: de voorbereiding was bijna zeker niet 100%.

Enkele mogelijke redenen:

-       de duifjes hebben een slechte rui achter de rug

-       de rui was niet volledig voltooid. Vooral bij verduisterde jonge duiven kan dit wel eens een probleem geweest zijn.

-       er was een gezondheidsprobleem bij de koppeling.

-       er werd niet bijgelicht om de geslachtsdrift te stimuleren

-       er werden geen of onvoldoende supplementen vitamines/mineralen toegediend tijdens de voorbereiding op de koppeling. Vooral vit A, vit E, vit D,  calcium zijn hier belangrijk.

-       de duiven waren niet goed op gewicht. Soms werd er zo plots gekoppeld, dat het opvoederen onvoldoende gebeurde. Maar meestal zal het wel de omgekeerde wereld zijn. Veel te vette duifjes, vooral de duivinnen: het zal nefast zijn voor een vlotte leg. Inderdaad is dit een veelgemaakte fout van vele melkers. Vaak bijna volle bak tijdens de ruiperiode, eventjes wat lichter tijdens een korte tussenperiode, dan weer meerdere dagen veel en zwaar voeder voor het koppelen. Met als resultaat: veel te vette duivinnen, inwendige organen in een dik vetlaagje, dus ook lever en eierstokken. En dan kan je een vlotte leg en bevruchting wel enkele weken vergeten. Hoe los je dit best op? Gekoppeld laten zitten is hier geen optie, want vaak heb je na een maand nog geen ei vrees ik. Best kan je hier de geslachten even scheiden en zeer licht voederen.En liefst dit licht voederen combineren met een kuurtje van thee en een lever- en lichaamszuiverend product, bvb. Cholplus. Daarna slechts enkele dagen opvoederen en de nodige supplementen toedienen. En je zal zien, als ze gezond waren, zal alles nu redelijk vlot verlopen.

 

Welke ruiproblemen kunnen we ondervinden?

Op dit moment zijn alle duifjes quasi uitgeroven. Zelfs de verduisterde jonge duifjes staan amper nog op 1 slagpen als alles goed verliep.

Het perfecte ogenblik dus om meerdere duifjes eens in de hand te nemen en de voorbije rui eens te beoordelen. Wat kan er zoal misgelopen zijn?

-       getekende, gemarkeerde pennen: dwarse streping in een pen duidt meestal op een dipje in de gezondheid. Ook een medicatie tijdens de rui kan pen-tekening geven. Gaat het hier maar over 1 pen en zijn de volgende ingeruide pennen weer perfect normaal, dan is het probleem opgelost geraakt, slechts tijdelijk geweest en dus moet je je eigenlijk weinig zorgen maken. Heb je er zo velen, dan is het wel een probleem natuurlijk.

-       Onregelmatige rui. Een mooi voorbeeld hiervan is af en toe zichtbaar bij jonge duiven die verduisterd en daarna bijgelicht werden. Regelmatig zie je hier duifjes die op 2 plaatsen tegelijk slagpennen ruien, bvb ze zijn bezig normaal de 7e, 8e enz. pen te ruien en ondertussen opnieuw de 1e, 2e enz. Raar maar niet echt erg, want meestal stopt dit na 1 of 2 pennen. 

-       Te trage rui of echt stoppen met de rui.

-       Bloedpennen. Deze laatste 2 afwijkingen zijn eigenlijk diegenen die u het meeste zorgen moeten baren: hier is meestal een langduriger ziekteprobleem aan de orde. Zeker als je op je hokken meerdere duiven met deze symptomen opmerkt. En hier is het natuurlijk zaak de oorzaak te ontdekken, liefst zo snel mogelijk. En dan een goede behandeling te vinden. Koppelen wordt hier best uitgesteld. Paratyphus, Coli, Paramyxo…: het zijn maar enkele van de mogelijkheden.

 

Succes en tot volgende keer…

Dr. Dirk Moens. 


Naar overzicht van veterinair hoekje

Reageren


Om te reageren dient u aangemeld te zijn.
Terug naar boven