Pitts-globePitts-loginPitts-premiumPitts-registerPitts-search

Anja De Saedeleer (Denderleeuw)

Geplaatst op 14/12/2022, Auteur: Pitts


Met 10 provinciale en 4 zonale overwinningen in de laatste jaren, mogen we Rik De Nayer en echtgenote Anja zonder overdrijven als Oost-Vlaamse top catalogeren. 19 exemplaren uit het hart van deze superkolonie staan klaar om van eigenaar te wisselen.

 

Historiek

Anja’s echtgenoot Rik De Nayer speelde reeds in tandem met zijn vader Willy te Ressegem. Nadat het koppel een woning liet bouwen in Denderleeuw moest er natuurlijk ook een duivenhok komen.

Dit was makkelijker gezegd dan gedaan, want aangezien de woning in een sociale verkaveling ligt, dienden eerst de verkavelingsvoorwaarden gewijzigd te worden om een duiventil te mogen plaatsen. Verschillende jaren verstreken, maar uiteindelijk kwam het toch in orde. Ze kozen ervoor om op naam De Saedeleer Anja te starten, maar de eigenlijke melker is dus Rik terwijl Anja enkel inspringt als hij omwille van het werk niet present kan zijn.

 

In de Liefkenshage in Denderleeuw werd aanvankelijk gestart op de snelheid en later ging het richting kleine en grote halve fond. In het begin was dit met duiven afkomstig van Sonja van der Maelen via de schoonouders van Sonja, Van Den Bossche – Lauwerijs uit Woubrechtegem.

Er kwamen duiven bij van Gaston De Temmerman uit Sint-Maria-Lierde, van vader Nestor De Saedeleer en schoonvader Willy De Nayer en later gingen ze ook aankloppen bij Jean Meulemans uit Teralfene.

In 2013 werd versterking gehaald bij Marniek De Neve, waar Rik en Anja tot op heden nog steeds zeer tevreden over zijn en in 2018 bij John Rockx uit Zegge (NL).

Goeie duiven kwamen ook van Peter Crans uit Den Helder (“de kampioen op een paar vierkante meter”), via bons kwamen er enkele van Fernand en Koen Marien uit Kasterlee en bij Jan en Jannus Kat haalden ze de moeder van de provinciale Bourges-winnares 2022.

Bij Team Noël-Willockx uit Baasrode kunnen Anja en Rik niks misvragen, Eddy staat hen tevens bij met raad en daad als er vragen zijn over het voederen en meer.

 

Focus op oude en jaarse

Afhankelijk van het weer geschiedt de koppeling van de 25 koppels kweekduiven rond 6 december. Ze brengen 2 rondes groot van telkens zo’n 50 jonge duiven.

Aan het spel met de jongen wordt niet meegedaan. Ze worden niet verduisterd, bijgelicht of gemotiveerd en moeten gewoon een aantal keer mee. Rik: “Daar we het spel met de jonge niet echt volgen zijn we ook niet van de snelste om de duiven op te leren. We proberen ze toch een 8-tal keer weg te brengen (2x 3km, 2x 8 km, 2x 16km en dan 1 of 2x 30km waarna ze meekunnen met de vereniging. Afhankelijk van de wind kan dit direct Noyon zijn (bij wind mee) of toch Quievrain bij wind op de kop. Naar prestaties wordt niet gekeken. Selectie is simpel en kan iedereen. Een lelijke duif kan iedereen er uithalen en in het kopje kijken kan niemand.”

 

Het speelseizoen wordt aangevat met 32 duivers en 40 duivinnen. Deze duiven worden vooraf niet gekoppeld: het befaamde “chaos-systeem” wordt intussen al meer dan 10 jaar met groot succes gebruikt, al is er iedere winter wel ergens de twijfel om het terug te doen. Bij het opleren gaan duivers en duivinnen afzonderlijk een 4-tal keer weg (1x 5km 2x 16km en 1x 30km), ze komen niet samen naar huis. De eerste maal dat alles samen thuiskomt, is als ze van de eerste wedstrijd komen. In het begin van het seizoen gaan zowel de duivers als de duivinnen mee, na de tweede of derde nationale vlucht blijven de duivers thuis en wordt enkel nog met de duivinnen verder gespeeld. Deze komen dan op nest om op het einde van het seizoen nog een extra boost te geven.

 

Hokken en verzorging

Qua voer, bijproducten, supplementen en voederschema's wordt het volledige systeem van “Aïdi” toegepast. Na het seizoen en een maand voor de start van het vliegseizoen wordt een afspraak gemaakt bij dierenarts Ruben Lancriet. Dit kan ook gebeuren na een slecht weekend maar dat is dan meer voor de mindset of ter geruststelling van de liefhebber.

Zowel voor de kweek als voor het vliegseizoen staat een kuur tegen paratyfus op het programma, jaarlijks wel met een ander product en soms voorafgegaan door een andere antibiotica kuur, afhankelijk van het feit of er nog andere probleempjes zich hebben gemanifesteerd.

Een aantal weken voor de start gebeurt de verplichte paramyxo-enting en eventueel een trichokuur.

“Voor de rest proberen we weinig tot geen medicatie te geven: de beste seizoenen zijn deze waar de medicijnenkast is dicht gebleven. Als er iets scheelt moet je direct optreden en niet uitstellen natuurlijk. Gebruik van medicatie geeft steeds een terugslag, is het niet op korte termijn dan zeker op lange termijn. Bij de jonge doen we nu al een jaar of vier een vaccinatie Paramyxo/Rota met zeer goed resultaat. Sedert dan is de jonge duivenziekte zo goed als weg,” aldus Rik.

 

“De hokken hebben we zelf gebouwd, de panelen zijn van 'Print' materiaal, dit is een composietplaat die geen vocht opneemt en het dak is een traditionele pan zoals we op het dak van ons huis gelegd hebben. Daar we in een sociale verkaveling wonen is de nok hoogte beperkt tot 2,5 meter. Liever hadden wij dit van de grond gezien en een hoger dak, maar het is wat het is.

Het is zeker geen ideaal hok, we hebben wat wind nodig om een betere verluchting te kunnen creëren.”

 

Enkele resultaten

  • 1ste provinciaal Argenton 2004
  • 1ste provinciaal Argenton 2008
  • 1ste provinciaal La Souteraine 2015
  • 1ste provinciaal Bourges 2016
  • 1ste provinciaal Bourges 2018
  • 1ste provinciaal Argenton 2018
  • 1ste provinciaal Argenton 2018
  • 1ste provinciaal Chateauroux 2020
  • 1ste provinciaal Bourges 2021
  • 1ste provinciaal Bourges 2022
  • 1ste nationaal Zone B1 Bourges 2017
  • 1ste nationaal Zone B1 Argenton 2018
  • 1ste nationaal Zone B1 Chateauroux 2021
  • 1ste nationaal Zone B1 Bourges 2021

 

anja-de-saedeleer.jpg | Pitts

Naar overzicht van reportages

Reageren


Om te reageren dient u aangemeld te zijn.
Terug naar boven