Pitts-globePitts-loginPitts-premiumPitts-registerPitts-search

Duivenmelkerslong

Geplaatst op 17/12/2020, Auteur: Pitts


We begrenzen ons hier tot de liefhebbers, die het harde verdict van hun huisdokter (bijgestaan door vele adviezen van specialisten) hebben vernomen, dat ze moeten stoppen met de duivensport of in ieder geval toch met het contact met hun duiven. Menig liefhebber kan hierin beamen dat hij of zij het al langer wist of op zijn minst toch al geruime tijd een vermoeden had. In veel gevallen is dit een verbod dat bij liefhebbers ervaren wordt als zeer teleurstellend. 

 

Wat is nu precies een duivenmelkerslong?

In het algemeen is een duivenmelkerslong een reactie van longweefsel door contact met duivenstof.

Deze reactie ziet men meestal aan het licht komen bij liefhebbers rond hun veertigste levensjaar en is zo’n 7% van de bevolking daar gevoelig voor. Ook heeft de ziekte niets te maken met het al dan niet gezond zijn van de duiven. Bij duivenstof gaat het hem vooral over de eiwitten die rijkelijk aanwezig zijn in de ontlasting. Maar ook de eiwitten die voortkomen uit de kropmelk kunnen al snel voor een sterke reactie zorgen. Slechts een kleine hoeveelheid duivenstof kan al een hevige reactie geven. Enkel treedt deze allergie op via een omweg. Ieder menselijk lichaam heeft immers het vermogen gekregen om zich te beschermen tegen binnengedrongen vreemde eiwitten. Eén van de verschillende mogelijkheden waarop dit kan gebeuren is door het vormen van antilichamen tegen het binnengedrongen eiwit. Antilichamen zijn stoffen, die meestal specifiek een bepaalde stof tegenwerken en uitschakelen. Op het moment dat het lichaam een bepaald aantal antistoffen heeft aangemaakt blijven deze nog voor enkele maanden in het serum (het bloed) van de mens aanwezig en kunnen zij, indien nodig bijvoorbeeld wanneer het desbetreffende eiwit het lichaam weer binnendringt, snel worden aangemaakt. Met behulp van deze gevormde antilichamen zullen de binnengedrongen eiwitten snel worden opgeruimd. Duivenliefhebbers zullen daarom, naargelang de intensiteit waarmee ze hun hobby/sport beoefenen en hun aanleg, antilichamen aanmaken tegen duiveneiwitten die met het ingeademde stof binnendringen. De duivenmelkerslong is hoofdzakelijk een overgevoeligheid ten opzichte van de serumeiwitten van de duif. Serumeiwitten zijn eiwitten die voorkomen in het bloed. Vooral het IgA zal hierin een belangrijke rol spelen. IgA is de afkorting van Immunoglobuline, waarbij globuline een bepaald eiwit is en A een nadere typering van het eiwit aangeeft. De antilichamen die gevormd worden zullen dan bij de meeste liefhebbers cruciaal zijn bij het opruimen van de binnengedrongen duiveneiwitten, maar voor sommige duivenliefhebbers zijn dan juist deze antilichamen de grote boosdoeners. Bij hen zal zich, ten gevolge van de bovengenoemde overgevoeligheidsreactie, de zogenaamde duivenmelkerslong ontwikkelen. Bij deze personen zullen de gevormde antilichamen reageren met de duiveneiwitten, waardoor deze niet worden opgeruimd maar juist vastlopen in de kleine bloedvaatjes in de long. Hierdoor zullen kenmerkende verschijnselen van de duivenmelkerslong optreden. Het is niet zeker dat dit het mechanisme is bij deze ziekten. Het is eerder de reactie van het lichaam op de prikkel die de verlittekening veroorzaakt en de long onherstelbaar beschadigt. Het grote probleem is niet altijd de ontsteking, maar wel de vorming van litteken weefsel (fibrose).

 

Kenmerken

We kunnen te maken krijgen met verschillende vormen:

1.    De acute vorm, de snelle reactie van het lichaam: plotselinge koorts (meestal zo’n 6 tot 8 uur na een verblijf in een duivenhok), hoesten, kortademigheid, drukkend gevoel op de borst, spierpijn, zweten (’s nachts klam zweten) kunnen optreden. Over het algemeen voelt men zich niet fit. 

2.    Subacute vorm, de sluimerende vorm: bij deze vorm lijken de verschijnselen meer op die van astmapatiënten. De problemen komen vooral tot uiting wanneer men vaak en lang bij de duiven aanwezig is. Ze treden niet plotseling op, bij het hoesten komt er vaak slijm mee, er is minder eetlust en men vermagert. Wanneer de liefhebber geen contact meer heeft met duiven zullen de symptomen soms ook vanzelf verdwijnen, doch hoog risico op verdere sluimerende evolutie.

3.    Chronische vorm, de onomkeerbare vorm: wanneer er geen maatregelen genomen worden tegen bovenstaande vormen en men in contact blijft komen met duiven en de daarbij horende duivenstof zal er een grote kans bestaan dat de problemen onomkeerbaar worden. Bindweefsel en vocht zullen zich tussen de bloedvaatjes en longblaasjes nestelen. Wat betekent dat de zuurstof overdracht niet meer naar behoren zal functioneren, als gevolg van de reactie van de longen zal hierop de rek uit de longen gaan. Inspanningen zullen niet meer mogelijk zijn, kortademigheid zal optreden, men loopt met opgetrokken schouders en een gekromde rug, eetlust verslechtert en men zal zienderogen vermageren. 

 

Diagnose

De problemen worden door de huisdokter al snel herkend wanneer deze de patiënt onderzoekt, zeker wanneer hij daarbij de wetenschap heeft dat hij of zij duivenliefhebber is. In sommige gevallen zal er botweg verteld worden dat men alle contact met duiven absoluut moet vermijden en moet stoppen met de duivensport. Aangeraken wordt om toch eerst een specialist te raadplegen alvorens men zulke drastische beslissingen gaat nemen. Men spreekt van een goed onderzoek wanneer er gekeken wordt naar röntgenfoto’s, allergietesten, bloed en zogenaamde longfunctietesten. Bij deze longfunctietesten zal het longvolume van de liefhebber gemeten worden. Daarnaast kan er ook een inspanningstest gebeuren, dit doormiddel van een hometrainer een masker. Vervolgens zal er een zogenaamde provocatietest gedaan worden. De liefhebber zal dan enkele uren op het duivenhok moeten doorbrengen, met name het duivenhok schoonmaken, waarna de reacties geëvalueerd zullen worden. Dit laatste is erg gecontesteerd aangezien het gevaarlijk kan zijn en weinig specifiek is. Vaak wordt dit afgeraden. 

Wanneer al deze onderzoeken achter de rug zijn zal de specialist zijn oordeel vellen. Soms kan het zijn dat de problemen helemaal niet bij het duivenstof liggen maar dat andere oorzaken aan de basis van het probleem liggen, kijk maar naar liefhebbers die roken. Wanneer het duivenstof dan wel de oorzaak van het probleem is zal er naargelang de ernst van de situatie advies gegeven worden van het stoppen met de duivensport tot het gebruiken van een stofmasker wanneer met aanwezig is op het duivenhok, dit laatste dan soms in combinatie met medicijnen. 

 

Preventiemaatregelen

De belangrijkste preventiemaatregel is het voorkomen van het inademen van duivenstof, dit kan door middel van allerlei ademhalingsbeschermingsmiddelen.

·      Gasmaskers: hierin bestaan verschillende types. Goede middelen hierin zijn de mond-neusmaskers en de airstreammaskers. Deze airstreammaskers zijn wel duurder in aankoop maar geven geen enkele ademweerstand. Bij de beide soorten maskers is het goed afstellen op het hoofd van groot belang. Wanneer men genoodzaakt is om een masker te dragen moet men dit ook met de grootste consequentie doen, dat wil zeggen ook op tentoonstellingen, tijdens het inkorven en heel zeker op het hok. 

·      Best bewaard men de kleding en het schoeisel dat op het hok gebruikt wordt ook buitenshuis. 

·      Probeer het hok zo stofvrij mogelijk te houden. Een goede reiniging, bij voorkeur dweilen, is dan ook een veel betere optie dan de zogenaamde droge-mestmethoden. Stofzuigen is ook uit den boze omdat dit het stof doet opvliegen.

·      Een goede natuurlijke en/of kunstmatige ventilatie is een must. Hierbij kan ook een hok met een open front een oplossing zijn.

·      Vloerbedekkingen zoals stro, houtpulver en zand houden de stof/eiwitfractie van de ontlasting vast en zijn dan ook absoluut af te raden.

·      Luchtreinigers: hiervan zijn ook meerdere types te vinden op de markt, al dan niet voorzien van ionizers. Vaak wordt wel meegegeven dat luchtreinigers met actieve filtratie effectiever lijken te zijn.

 

Behandeling van longfibrose :

Wat de behandeling van longfibrose betreft is er zeer grote vooruitgang geboekt de laatste jaren. De vooruitgang situeert zich binnen idiopathische longfibrose (IPF) maar voor het eerst ook daarbuiten en dit betekent een echte revolutie in dit veld.

In het domein van de IPF is er reeds zeer efficiënte medicatie ter beschikking met Pirfenidone en Nintedanib. Het onderzoek van de laatste jaren heeft aangetoond dat de medicatie die we nu ter beschikking hebben in de meeste gevallen de ziekte kan afremmen en zelfs tijdelijk stoppen. Daarenboven zijn er ook hoopgevende gegevens die suggereren dat de overleving ook duidelijk verbetert bij patiënten die een van deze 2 medicijnen nemen. Wat echt opvalt is dat de beide producten echt veilig zijn, niet alleen op korte termijn, maar ook op langere termijn. Ze kunnen een aantal ongemakken geven, maar er zijn geen tekens van levensbedreigende nevenwerkingen of onherstelbare schade wanneer zij opgevolgd worden door een ervaren team.

Naast de belangrijke vooruitgang in IPF is er een enorme stap vooruit genomen voor vele van de andere vormen van longfibrose. Er zijn recent heel wat resultaten bekend gemaakt van nieuwe studies die tonen dat de huidige antifibrotica ook werkzaam zijn bij andere vormen van longfibrose, naast IPF. We denken hierbij aan de longfibrose als gevolg van ontstekingsziekten zoals gewrichtsreuma, systeem sclerose,… daarnaast is er nog een grote groep van patiënten met hypersensitivity pneumonitis (duivenmelkerslong, longfibrose tgv schimmel blootstelling, …). Een studie met Nintedanib toonde aan dat er een duidelijk positief effect werd ondervonden bij patiënten die behandeld werden in vergelijking met deze die placebo kregen. Nintedanib is ondertussen al terugbetaald voor deze indicaties in de Verenigde Staten en Canada. Ook de Europese geneesmiddelen commissie heeft hiervoor groen licht gegeven voor Europa. Ook voor Pirfenidone zijn er data dat het product werkzaam is bij niet classificeerbare longfibrose en een Duitse studie zou aantonen dat het ook werkzaam is bij alle progressieve vormen van longfibrose .We wachten echter nog op de publicatie van deze laatste data.

De grootste doorbraak is waarschijnlijk dat we nu ook specifieke behandelingen hebben, niet alleen voor idiopathische longfibrose (IPF), maar ook voor de meeste progressieve longfibroses zoals longfibrose als gevolg van systeemziekten (gewrichtsreuma, systeemsclerose,…) of hypersensitivity pneumonitis (duivenmelkerslong, longfibrose als gevolg van schimmels,…).

Dit alles is een zeer grote doorbraak in het domein van de longfibrose, we blijven echter verder bouwen aan de toekomst om nog meer efficiënte behandelingen te ontwikkelen. Daarom ook blijft doorgedreven wetenschappelijk onderzoek noodzakelijk, want dit is de basis waarop nieuwe behandelingen ontwikkeld kunnen worden.

Inderdaad, onze vereniging “Belgische Vereniging Longfibrose vzw” heeft van het FOD Financiën eindelijk de goedkeuring gekregen om, bij het ontvangen van giften, fiscale attesten uit te schrijven.

Dit houdt in dat U voor al uw giften aan de VZW BVL van 40 € of meer vanaf 2020 een fiscaal attest ontvangt dat u recht geeft op een belastingvermindering 

Daarbovenop komt dat, ingevolge de Covid 19 maatregelen, U in 2020 recht heeft op een uitzonderlijke belastingvermindering van 60 % ipv. de gebruikelijke 45 %.

Op die manier kost bv. een gift van 40 € u in de realiteit maar 16 € ! een gift van 100 € u in de realiteit maar 40 €.

Giften aan onze vereniging worden op die manier bijzonder aantrekkelijk en we hopen dat u er een aanzet tot steun kan in vinden.  Het spreekt voor zich dat u ook vrienden en kennissen kan aanspreken en ook zij van dezelfde voordelen kunnen genieten. Men zegge het voort !

Alle steun is welkom op bankrekening : BE49 6712 3150 9971 van de VZW BVL – Jules De Cocklaan 95 te 9050 Gent. 

De fiscale attesten voor de giften in 2020 worden in het voorjaar van 2021 overgemaakt.

KLIK HIER VOOR NAAR DE BONVERKOOP TE GAAN

 

 


Naar overzicht van nieuws

Reageren


Om te reageren dient u aangemeld te zijn.
Terug naar boven